Dla tych, którzy lubią lutować i majsterkować, ale nie przepadają za programowaniem, lub też, dopiero uczą się programowania a chcieliby zautomatyzować w pewnym stopniu swój dom lub choćby stanowisko pracy polecam naszą forumową płytkę l3spboard. Nie jest to płytka trudna do lutowania a jej wymiary są godne uwagi, gdyż ma możliwość umieszczenia w puszcze elektrycznej gniazdka lub też w na przykład w listwie zasilającej na przykład podobnej do tej:
https://www.x-kom.pl/p/313624-listwa-za ... niazd.html
Istotną kwestią jest tylko to, by w środku dało się wygospodarować odpowiednią ilość miejsca na naszą niewielką płyteczkę. Ja zdążyłem wykonać już dwie wspomniane płytki i obydwie wykorzystuję właśnie w takich listwach. Dlaczego? Otóż mam w pracy podłączone dwa urządzenia w różnych miejscach, na różnych piętrach, z których często korzystam, a zostawieni ich załączonych pozostawiałoby pewną dozę niebezpieczeństwa pożarowego. W pierwszym przypadku jest to stacja lutownicza na moim biurku, w drugim jest to drukarka 3D, która udało mi się umieścić w dosyć sporej serwerowni, klimatyzowanej i odpowiednio zabezpieczonej. Zdarzało mi się do obu tych urządzeń wracać pomimo skończonej pracy, ponieważ przypominałem sobie, że ich nie wyłączyłem. Obecnie dzięki naszej płytce nie muszę się już o to martwić. Mam możliwość zdalnego wyłączania i włączania wspomnianych urządzeń. Ponieważ serwerownie mam dwa piętra niżej niż biuro. Nie muszę też do niej schodzi. Drukarkę 3D mam podłączoną do dedykowanego starszego laptopa i zdalnie mogę nią zarządzać, mam też podgląd z kamery laptopa na stół drukarki. Teraz mogę ją jeszcze wyłączać i włączać do prądu. Niestety kwestia zdjęcia gotowego elementu i wyczyszczenie stolika nadal muszą być wykonywane przeze mnie osobiście
Ale rozpisałem o szczegółach a nie pisze o najważniejszym: jak przygotować płytkę żeby działała, nie mając odpowiednich umiejętności w programowaniu?
Otóż z pomocą przychodzi nam projekt Supla. Nie ma już chyba osoby, która interesuje się elektronika a przede wszystkim IoT, która nie znała by tego rozwiązania. Otóż istnieją na Githubie gotowe binarki, które w dość prosty sposób umożliwiają wgranie ich na naszą płytkę i korzystanie z ich możliwości, w tym webowych serwerów Supli. Opisów w necie znajdziecie sporo. Postaram się jednak krótko opisać jak ja to zrobiłem.
Na początek ściągamy binarki. Ze strony https://github.com/SUPLA/ESP8266/tree/master/sonoff potrzebne są nam trzy pliki:
1. boot_v1.5.bin, który wgrywamy pod adres 0x00000
2. sonoff_ds18b20_user1.1024.new.2.bin, który wgrywamy pod adres 0x01000
3. esp_init_data_default.bin, który wgrywamy pod adres 0xfc000
Jednak, że pliki te ściągnąć należy przejść do strony https://github.com/SUPLA/ESP8266 i nacisnąć czerwony przycisk „Clone or download” z prawej strony ekranu.

Następnie zapisać plik zip na naszym dysku, rozpakować go i wyciągnąć potrzebne pliki z właściwego katalogu:

Teraz z kolei będzie nam potrzebny program, który umożliwi nam wgranie binarek do naszej płytki. Gdzie go znajdziemy? Najlepiej u źródła, czyli na Githubie
Zauważcie, że macie do dyspozycji oprogramowanie pod system 32 i 64 bitowy. W zależności od waszych potrzeb ściągacie właściwy program i po ściągnięciu po prostu uruchamiacie. W tym momencie jedna uwaga: nie jest to jedyny, najlepszy i niezastąpiony program do flashowania ESP. Ja go w tym momencie wybrałem bo wydaje mi się najprostszy. Nie chcę w tym miejscu wywoływać dyskusji o wyższości świąt Bożego Narodzenia nad Świętami Wielkanocnymi jeśli wiecie o co mi chodzi. Ale wróćmy do tematu: co dalej z uruchomionym programem?
Musimy wybrać odpowiedni port, na którym podłączona jest nasza płytka. W sumie to program jest na tyle „mądry”, że sam ją powinien wykryć jeśli nie macie do komputera podłączonych więcej niż jedno takie urządzenie. Następnie wybieramy obrazy i możemy rozpocząć wgrywanie.

Czynimy to naciskając na przycisk Flash w pierwszej zakładce programu.

Jeżeli wgrywanie binarek odbyło się pomyślnie, restartujemy naszą płytkę l3spboard i po chwili powinien radośnie rozjarzyć się led, który jest fabrycznie mocowany na naszej ESP12. No chyba, że użyliście jakiejś innej płytki ESP
Nie za bardzo chcę teraz opisywać proces podłączania do sieci Supla i konfiguracji. Po prostu wyjdzie mi z tego mojego posta książka kucharska a tego wolałbym uniknąć. Dlatego załączam plik PDF, w którym macie opisany proces logowania się do sieci, ściągania aplikacji na komórkę i ustawiania.
Żeby was nie zniechęcać powiem wam, że proces ten przebiega szybko i sprawnie. Po zarejestrowaniu na stronie supla.org swoje konta i ściągnięciu aplikacji na telefon (Android lub IOS) możecie szybko skonfigurować nowe urządzenie. W miejscu w którym stanęliśmy, czy po wpisaniu adresu 192.168.4.1 pokaże się nam stronka na której należy wpisać dokładną nazwę (SSID) sieci WiFi, w której urządzenie (l3spboard) będzie pracowało, następnie podajemy hasło dostępu i przechodzimy do konfiguracji naszego serwera supli. Podajemy adres „naszego” serwera supli, jaki otrzymaliśmy po rejestracji. Identyfikator i hasło lub adres email w zależności jaką wersję oprogramowania mamy na telefonie. Po zapisaniu tych danych mamy urządzenie skonfigurowane. Teraz na stronie supla.org a naszym panelu, do którego jesteśmy zalogowani, należy wybrać zakładkę
„moja supla” i uruchomić rejestrację urządzeń.

Dalej, zgodnie z załączona instrukcją dodaje miejsce i urządzenie. Po dokonaniu rejestracji nowego urządzenia w serwisie, na naszym telefonie, jeżeli jesteśmy właściwie zalogowani, ukaże się nasze urządzenie, którym możemy sterować (włączać/wyłączać) oraz będzie nas informować o temperaturze jaka panuje w pomieszczeniu, w którym je umieściliście.
Mam nadzieję, że opis, pomimo że obejmuje dosyć szeroki temat, nie był zbyt chaotyczny. Jeżeli przebrniecie przez całość z pewnością będziecie mogli cieszyć się zdalnym sterowaniem waszymi urządzeniami tak jak robię to obecnie ja
